Bryan Adams is in the house!

21 Jun

Soms heb je van die avonden die mogen wel 24 uur duren.

Dit had ik zondagavond 17 juni toen Bryan Adams in een bijna uitverkochte Ziggodome speelde. De heer Adams heeft tegenwoordig het haar in een strakke scheiding en hij was gestoken in een colbert met jeans en sneakers. Ik zag een energieke vijftiger die zin had om het dak eraf te spelen! En daar hadden wij ook zin in:-)

Het openingsnummer Ultimate Love, met op de achtergrond een hippe clip, was een voltreffer en een heerlijk nummer om mee te beginnen. Een ´oud´ nummer in een nieuw jasje maar heel actueel en het klinkt live beter dan op de plaat. De toon is gezet, het wordt rocken vanavond! Daarna kwamen alle knallers van toen van Run to you, Heaven en Summer of ´69 in een snel tempo voorbij. Er is interactie tussen Bryan en het publiek en dat voel je. Hij grapt nog wat over ´shake that ass´ en wat dat in het Nederlands betekent:-) Wat heeft die man toch fantastische liedjes, een lekkere rauwe stem en zet hij een heerlijk sfeertje neer. Ik zeg kampvuurtje aan, flessen drank binnen handbereik, fijn gezelschap en we zien wel wat er gebeurd…

De meeste nummers zijn een ´walk through memory lane´. Want zowel Bryan als ik lopen alweer een tijdje mee. Ik merk dat Bryan´s zijn liedjes bepalend waren in mijn jongere jaren want ze roepen goede herinneringen op. Datzelfde heb ik met nummers van Guns N Roses, U2 en Bon Jovi (voor 1995). Ik ga regelmatig naar concerten van hedendaagse bands als Kensington maar ook naar concerten van artiesten van vroegâh. Vaak zijn die artiesten gedateerd en de nummers klinken idem. Bij Bryan Adams voel ik dat helemaal niet. Hij is vernieuwend, klinkt fris en eigentijds. Wat ik begreep is dat Bryan in Canada nog steeds ´een grote meneer is´ en met regelmaat nieuwe nummers uitbrengt die het in Europa minder goed doen.

Voor mij was het een avond vol goede muziek en jeugdsentiment waarin een geoliede band staat te spelen die met ogenschijnlijk gemak klassieker na klassieker eruit knalt!

De cover ´Whiskey in the jar´ ging erin als zoete koek en wat veel indruk maakte was de ballad ´Straight from the heart´en de manier waarop hij dit nummer introduceerde.

Zeg maar Bryan wanneer je er weer bent en hoe laat, dan zijn wij er ook weer bij!

Advertisements

The best things in life are for free!

15 May

Hoe meer mensen op een kluitje zitten, hoe minder verdraagzaam men is zou je denken. Tegelijkertijd weet ik dat dit niet altijd waar is. Kijk naar mensen in Aziatische landen als India, Bangladesh, Thailand etc. die vaak hutje aan mutje zitten en dat lijkt prima te gaan. Of zal het zo zijn, dat mensen die weinig hebben (behalve elkaar), ook weinig hebben om ruzie over te maken?

Het thema is verdraagzaamheid. Verdraagzaamheid heeft volgens mij te maken met cultuur, het geloof dat je als mens meekrijgt en aangeboren intelligentie. Als je opgegroeid bent in een wereld waar je geleerd wordt om op spirituele wijze in balans te zijn met je innerlijk en je omgeving dan ben je minder gauw geneigd te klagen over het weer of dat je wifi verbinding er even uit ligt. Nog niet zo lang geleden stond Nederland als land bekend om haar kernwaarden en dat waren: verdraagzaamheid, gastvrijheid, vlijtigheid, zuinigheid en burgelijkheid. Wij die alles hebben (de een nog meer dan de ander) klagen wel over het weer, slechte wifi verbinding, eigenlijk over alles.

Op leiderschapsniveau zien we op dit moment wereldleiders van grote landen streven naar macht en dominantie ten opzichte van andere volkeren die anders leven en denken. Dit heeft te maken met onverdraagzaamheid ingegeven door te weinig intelligentie. Maar ook dichterbij huis zien we onverdraagzaamheid in wijken en buurten in ons land toenemen. Daar waar de multiculturele samenleving de hoogste dichtheid kent, zijn de problemen het grootst. Een mens is en blijft een kudde- en gewoontedier die het liefst de gebaande paden opgaat, vasthoudt aan tradities en niet snel ´out of the box´ denkt. Het smeermiddel dat moet zorgen dat alles goed samen gaat is verdraagzaamheid (geven en nemen). En met geven heeft de mens als soort moeite mee.

Als ik kijk naar de drukte afgelopen weekend na Hemelvaart dan ben ik geneigd te denken dat een groot deel van de bevolking zijn medicijnen niet op tijd heeft gehad. Ik zag mensen geërgerd een plekje te bemachtigen op een te volle parkeerplaats. Uiteraard is dit de parkeerplaats het dichtst bij de plek van bestemming. Stel je voor dat je 100 a 200 meter moet lopen! Er waren gefronste wenkbrauwen wanneer het terras vol was. Er was wel plek om sommige terrassen maar daar werd je niet gezien. Her en der zaten scheve gezichten omdat de bestelling een paar minuten te laat was.  Ik constateerde dat er flink werd voorgekropen als er een extra kassa open ging toen ik bier en aanverwante consumptiespullen ging halen bij de buurtsuper. En ´s avonds hoorde ik witte mensapen elkaar afbekken bij de BBQ omdat het vlees was aangebrand of dat er dusdanige rookvorming was ontstaan zodat de lokale brandweer moest uitrukken wegens brandgevaar. Mooi weer betekent in de Westerse wereld erop uit, het terras op, het water op, naar het strand, drukte, file en ergernis. Blijkbaar doen we (bijna) allemaal hetzelfde op hetzelfde moment..

Onze samenleving lijkt alleen maar gekker te worden. U hoeft het overigens niet met mij eens te zijn maar dit terzijde. Constateren en mopperen is één ding. Begrijpen en verklaren is meer mijn ding.

Ik zie een trend tussen economische voorspoed en het gedrag van het menselijke soort op dit moment. Ooit was er een klinisch-psycholoog Harold Maslow die ordening van behoeftes beschreef om de persoonlijke groei en motivatie van mensen te begrijpen. Deze theorie is geschreven in 1943, ten tijde van WO II. Dit was nog aan de vooravond van het Marshall plan, das Wirtschaftwunder en de automatisering en digitalisering van onze maatschappij.

Wat Maslow niet wist was dat een groot deel van de bevolking heden ten dage zijn eigen groente niet meer hoeft te verbouwen en de was en de vaat niet met de hand hoeft te doen. We zijn minder gaan bewegen en bewegen ons voort in auto´s (vaak twee) naar werk, scholen, de supermarkt, de sportschool en we vliegen gemiddeld twee keer per jaar met het vliegtuig van a naar beter. We gooien de achterklep open bij de Mega Stores en binnen no time is de koelkast, vriesvak en wat het iets meer zij tot de nok gevuld met zuipen en vreten. Een smartfoon is een primaire levensbehoefte geworden en we hebben allerlei apparaten die het werk voor ons doen, want gemak dient de mens. De werkweek is niet meer fulltime en de meesten van ons zijn niet meer lichamelijk moe van het werken. Onze behoefte zijn meer dan bevredigd volgens het model van Maslow.

Wat ons rest is nog meer vrije tijd….en is ledigheid niet des duivel oorkussen?

We hebben steeds meer tijd, vrije tijd! Tijd om te shoppen, tijd voor nog een vakantie, tijd om naar de kroeg of een concert naar en festival, tijd voor allerhande feestjes, bbq’s en ga zo maar door. Hoezo meer vrije tijd, we komen tijd tekort! Tegelijkertijd moeten we natuurlijk wel even foto´s en filmpjes maken van onze vrijetijdsbesteding anders denkt men dat met je saai bent en/of geen vrienden hebt (stel je eens voor zeg). We kijken graag naar onszelf en nog liever naar anderen. We profileren ons op sociale media als onherkenbaar gefotoshopte reality soapsterren.

Wat brengt dit ons allemaal?. Worden we gelukkiger, vriendelijker, dankbaarder? Ik zie het tegenovergestelde. We zijn sneller geïrriteerd dan 15-20 jaar geleden en recent onderzoek wijst uit dat we ons steeds meer onbehagelijker voelen in onze eigen leefomgeving. Depressiviteit schijnt volksziekte nummer 1 te gaan worden. We zijn verdeelder dan ooit als het gaat om de politieke en maatschappelijk figuren als presidenten, politici, Sinterklaas en zwarte Piet en het Koningshuis (met name wat het kost). De (zee)helden van vroeger en nu staan ter discussie en de blanke man is ineens de boze witte man? Er zijn steeds meer verwarde personen #metoo, incidenten en aanslagen! Why, warum, waarom en waardoor?

Ik denk dat we aan het model van Maslow moeten toevoegen welk gedrag hoort bij welke fase van behoefte in de pyramide om situaties beter te begrijpen. We moeten van onszelf leren. Als al onze behoeften bevredigd zijn dan spreekt alles zo voor zich. En dat is natuurlijk niet zo! Ergens wordt een inspanning geleverd om voor weinig consumptiegoederen te produceren. We weten dat middelen schaars zijn en dat kan allen maar betekenen dat als we zo doorgaan er niet allen schaarste is in grote delen van de wereld maar uiteindelijk ook schaarste komt in de Westerse wereld. De geschiedenis leert ons dat er in hoog conjunctuur de zeven zonden hoogtij vieren en tegelijkertijd de zeven deugden ter discussie staan. En wat daarna gebeurd? Gaan we naar de sodemieter (van Sodom en Gomorra en/of onstaat er weer een Grieks drama. Misschien ben ik de weg kwijt en zie ik het niet goed en zijn we als volk(eren) op de goede weg? Niets wijst daar op. Ik werk aan mezelf door prikkels uit zetten en dat begint met stemmingmmakende praatprogramma´s als Jinek, Pauw en DWDD in de ban te doen. Ik kijk niet meer. Waarom mezelf kwellen door het wereldleed door de beeldbuis mijn huiskamer in te laten als het ik het toch niet kan veranderen?

Tot zover mijn betoog en terug naar het begin.

Wat deed ik dan het afgelopen weekend? Ik was lekker zen aan het klussen. Daarvoor moest ik een paar keer de ringweg op, deels door de stad naar de bouwmarkt en zag wat ik hierboven beschreef en plakte wat beelden van afgelopen Koningsdag en 5 mei erbij. Als ik mijn tuin bezig was en keek ik om me heen, dan zag ik dat het goed was. Ik zag geen idioten als Trump, Erdogan, Poetin of Kin Jung Un. Ik zag normale mensen die normale dingen doen als de auto wassen, de tuin doen of lekker wandelen of fietsen. ´S avonds heb ik onze tuin samen met mijn vrouw genoten van het mooie weer, de tuin, het gezang van een merel en het geklater van de fontein in ons vijvertje.

Moraal van het verhaal…alles is niet wat het lijkt en we laten ons gek maken door de media en onze smartfoon. De digitale wereld wat ooit zo mooi leek een is een poel des verderfs aan het worden. Een riool van stemmingmakerij, nepberichten, nepnieuws en nepmensen. Helaas hoor ik daar ook nog bij maar daar ga ik wat aan doen, ik weet alleen nog niet hoe?

Fijne overpeinzing en vergeet niet te genieten van de personen die je dierbaar zijn en de dingen die je al hebt.

Want, The best things in life are for free!

 

 

 

Apocalypse?

18 Sep

Apocalypse?

Ik was een tijdje uit de lucht…ik ben de spreekwoordelijke kat uit de boom aan het kijken. Ik probeer te duiden wat ik hoor en zie gebeuren in deze wereld. En ik begrijp het wel en dan weer niet en soms helemaal niet. De wereld(orde) verandert en ik weet niet of dat goed of slecht is. Ik zie veel opgefokte, ontevreden mensen en dat is geen goed teken. Ik zie onbegrip en weinig verdraagzaamheid naar elkaar. Er is verandering op komst en waarheen leidt het ons? Sam Cooke zong het al: A Change is gonna come! But when my friend en how is it gonna look like?

Er gebeurt zoveel de laatste jaren dat ik mijn hoofd er niet meer kan bij houden, laat staan dat ik er een gefundeerde mening over heb. De aanslagen in Parijs, Brussel, Nice, Berlijn, London, Stockholm, Barcelona en onlangs weer London ga je toch niet in de koude kleren zitten. En dan de moordaanslag op een Russische diplomaat in Turkije live op televisie vorig jaar. En dat de hele redactie van Charlie Hebdo naar een andere wereld is geschoten en dat Anders Breivink een socialistische jongerenpartij met een mitrailleur decimeert lijkt alweer zolang geleden.

Als je niet beter weet denk je dat de ´dark ages´ terug zijn gekomen met IS als roerganger. De geschiedenis herhaalt zichzelf zegt een bekend spreekwoord. Zal het?

Wat ik wel geleerd heb de laatste tijd is, dat ik probeer positiever naar de wereld te kijken en dat ik me minder druk maak om triviale dingen zoals een worstje op de bbq die zwart aangebakken is. Begrijp me goed, ik ben geen positivo of blije geworden. Ik kijk anders, namelijk wat er wel goed gaat in plaats wat er verkeerd gaat. Mijn glas is halfvol en niet meer half leeg.

Dus wat Poetin, Erdogan, Kim Jun Un of Trump ook zegt, het raakt me eigenlijk niet meer. En als het me raakt zal het wel te laat zijn.

Tot slot, als ik naar mijn directe omgeving kijk dan ben ik nog optimistisch gestemd. De economie blijft aantrekken, er komen meer banen, Tom Dumoulin won de Giro, Guns N´ Roses gaven in juli van dit jaar een geweldig concert in het Goffert park, PEC Zwolle heeft een goede competitiestart, Klaas-Jan Huntelaar gaat weer als een speer bij Ajax en ga zo maar door. Als je goed kijkt gebeuren er ook mooie en goede dingen. Dit zie je niet als je kijkt naar ´De wereld draait door´, Jinek en Pauw. Deze azijn pissende talkshow hosts gaan op zwart bij mij.

Ik merk dat ik moeilijk een einde kan maken aan deze column omdat ik denk dat er voorlopig geen einde komt aan de aanslagen voortvloeiend uit religieuze, economische of politieke conflicten tussen mensen en landen. Het gesteggel binnen de EU over de Brexit zal ook nog wel jaren dooretteren maar het zal me worst zijn! Laten we meer empathie tonen naar ons medemens. Het kan altijd erger, kijk naar de slachtoffers van orkaan Irma en Harvey of de overstromingen in Bangladesh bijvoorbeeld.

De gifbeker zal wel helemaal leeg moeten en tot die tijd……laat je niet gek maken!

Scheiden doet pijn! #Brexit

24 Jun

Het is de Britten gelukt!

Groot-Brittannië is weer een soevereine staat. Het eilanden continent voelde zich altijd al een beetje het stiefkindje van Europa. Ze hoorden er geografisch wel bij maar zo voelde het niet. Eeuwenlang zijn de Britten een grootmacht geweest in Europa en dat willen ze graag blijven. Weliswaar door landje pik en oorlogen maar daar waren we binnen Europa allemaal goed in. De toenemende invloed van Brussel en het langzamerhand opgaan in de EU zien de Britten als gezichtsverlies en tast hun drang naar onafhankelijkheid aan. Dus Brexit!

De Britten waren het zat om regels uit te voeren die vanuit Brussel werden gedicteerd. Het idee dat men niet meer de baas was over de eigen landsgrenzen (Schengen verdrag) gaven de Britten een unheimisch gevoel. Ze deden dan ook niet mee. En het hebben van een andere munt dan de Pond Sterling was helemaal een gruwelgedachte bij de Britten. Ze deden dan ook niet mee aan de Euro. De landbouwdictatuur van Europa, dat misschien werkt voor een deel van Europa was voor de Britten een doorn in het oog. Om nog maar te zwijgen over het monetaire beleid en het vluchtelingenbeleid van de EU. Ook zit er nog wat oud zeer naar Duitsland die vanaf begin af aan de Eurozone domineert. Kortom, Groot-Brittannië is een koninkrijk met een eigen identiteit waar ze trots op zijn. Ik ben diverse malen in Engeland geweest van stedentrips tot rondreizen met de auto van Oost naar West en langs de Zuidkust weer terug naar de boot. Ik mag die Britten wel en ik begrijp ze ook wel.

De gedachte van een Verenigde Staten van Europa is doorgeschoten. De haarscheurtjes in het Europese model begonnen steeds meer zichtbaar te worden. Europa reageerde recentelijk te passief op het conflict tussen Oekraïne en Rusland over de inval in De Krim en de conflicten in het Oosten van Oekraïne door Russische vrijheidsstrijders. De Europese bank worstelt al jaren met haar valuta- en rentebeleid. Alle financiële parameters (economische groei, geldmarkt en kapitaalmarktrente en inflatie) staan al heel lang op rood en Mario Dragi en de zijnen proberen van alles maar de effecten zijn minimaal. De ECB blijft maar geld pompen in Griekenland via allerlei noodfondsen. Met geld wat er overigens niet is en de schuldenlast van Griekenland is buiten alle proporties en niet meer te overzien en zal nooit afgelost worden. Te zijner tijd zullen alle waardepapieren die hier tegenover staan weer afgeboekt moet worden. De contributie van de EU wordt steeds hoger en hoger en Nederland krijgt jaar op jaar een naheffing vanuit Brussel. De EU is een bureaucratische mastodont geworden. Vergeet niet dat ook wij in 2005 tegen een Europese grondwet hebben gestemd die er overigens wel kwam (verdrag van Lissabon). En in april van dit jaar heeft het Nederlandse volk zich tegen het associatieverdrag met Oekraïne uitgesproken. Ook op het continent (zoals de Britten zeggen) is het al heel lang onrustig en onvrede over de EU op diverse beleidsterreinen en haar expansiedrift.

Laten we de balans opmaken om vrijdag 24 juni 2016 om 10:30 uur. Een paar uur nadat definitief bekend werd dat de Brexit een feit is. De Euro zakt verder af tegenover de dollar en de pond verliest 6% tegenover de euro. De AEX verliest 8%, Parijs 9% en Frankfurt 8%. Kortom, aandelen van fondsen die handelen en belangen hebben in Groot-Brittannië worden nu massaal van de hand gedaan met verlies. Je vraagt je af waarom? Een poll op de telegraaf vanochtend zegt dat wij Nederlanders niet zo snel in paniek raken en wachten totdat de storm geluwd is en dan gaan kijken hoe de vlag erbij hangt.

Persoonlijk denk ik dat het allemaal wel meevalt zo´n Brexit. Als we rationeel blijven denken en handelen zullen de gevolgen minimaal zijn. Niemand weet precies wat een Brexit gaat betekenen. Wat we wel weten is dat we met de Britten nieuwe handelsverdragen moeten sluiten en nog wat andere administratieve zaken zullen geregeld moeten worden nu ze niet meer in de EU zitten. De handelsbetrekkingen blijven, de goede politieke verstandhouding met de EU blijft (alhoewel ze de eerste tijd niet meer worden uitgenodigd op feestjes in Brussel en Straatsburg van de EU) maar ze doen volgend jaar gewoon weer met het Eurosongfestival.

Als iedereen zijn hoofd koel houdt en niet teveel denkt in doemscenario´s dan zullen de gevolgen van een Brexit meevallen.

En ja…..scheiden doet (even) pijn!

Leave.EU supporters wave Union flags and cheer as the results come in at the Leave.EU referendum party at Millbank Tower in central London early in the morning of June 24, 2016. First results from Britain's knife-edge referendum showed unexpectedly strong support for leaving the European Union on Friday, sending the pound plummeting as investors feared a historic blow against the 28-nation alliance. / AFP PHOTO / GEOFF CADDICK politics referenda Horizontal

Leave.EU supporters wave Union flags and cheer as the results come in at the Leave.EU referendum party at Millbank Tower in central London early in the morning of June 24, 2016. First results from Britain’s knife-edge referendum showed unexpectedly strong support for leaving the European Union on Friday, sending the pound plummeting as investors feared a historic blow against the 28-nation alliance. / AFP PHOTO / GEOFF CADDICK politics referenda Horizontal

‘Voor mij geen slingers aan de wand’

15 Jun

Afgelopen zaterdag 11 juni is in kleine kring Willem van Sloten gecremeerd.

Willem, die zichzelf ook dikke Willem noemde (DKW) is vorige week dinsdag 7 juni plotseling overleden aan een hartstilstand in het zuiden van België tijdens het werk. Naast zelfstandig geluidstechnicus werkte Willem als internationaal vrachtwagenchauffeur. Nachtbraken was zijn ‘daily routine’ en hij draaide naast zijn werk als geluidstechnicus onmogelijk veel uren als chauffeur. Een beer van een vent en een harde werker die niet zonder kopje koffie en sigaretje kon. Een cardioloog zou gezien zijn levensstijl hem als een tikkende tijdbom hebben gediagnosticeerd. Het zou Willem de kont roesten, hij wist zelf ook dat hij niet bepaald leefde als een monnik als het gaat om zijn gezondheid. Willem leefde in het nu en deed wat hij leuk vond.

Als je Willem zijn levensmotto in een liedje moet vangen dan denk ik aan ‘Voor mij geen slingers aan de wand’ van Andre Hazes. Willem had iets tragisch over zich. Het leven was niet makkelijk voor hem. Als je Willem beter kende dan wist je dat hij ook ontwapenend kon lachen en een zeldzaam gevoel voor humor had. Het gevoel dat ik bij hem had, paste het beste bij het nummer ‘’Ik heb de zomer in mijn bol’’ van André Hazes. Als we samen waren, gingen we meestal naar een locatie waar ik moest optreden en dan draaide we vaak Hazes onderweg om in de stemming te komen.

Willem had een droom en dat was dat één van zijn artiesten waar hij in geloofde doorbrak. Hij deed daar veel voor en alles wat binnen zijn vermogen lag. Maar helaas is succes niet af te dwingen…wel te koop! Maar dat geld had Willem niet en ‘zijn’ artiesten ook niet. Willem heeft mij met diverse figuren binnen de muziekwereld in contact gebracht zoals managers, producers en pluggers die niet zelden uit waren op eigen gewin dan het begeleiden van een artiest in zijn weg omhoog. Jan Smit heeft geboft met een manager als Jaap Buis want zo zijn er weinig. Willem heeft onervaren zangers en zangeressen waarvan hij vond dat ze talent hadden een kans en vertrouwen gegeven door hen te begeleiden en hun geluid te doen voor een betaalbaar bedrag in de hoop dat wanneer het beter ging men hem bleef boeken. Ik heb dat zo’n tien jaar gedaan. Met name bij de grote klussen wilde ik Willem erbij. Hiermee bedoel ik niets ten nadele van andere geluidstechnici waarmee ik heb gewerkt en werk. Als Willem erbij was dan wist ik dat het goed kwam.

Als niet onverdienstelijk drummer had hij een muzikaal gevoel en een goed gehoor. Dat laatste werd de laatste jaren helaas minder. Hij begreep wat akoestiek van een zaal of ruimte met geluid kan doen. Een handgebaar of oogcontact van mij was vaak voldoende en er werd aan een knopje geschoven zodat het geluid weer beter klonk en de zanger of zangeres zich weer happy voelde op het podium. Vaak had hij het zelf eerder door dan ik. Met een goede geluidsman bij je is het gewoon 1-0 voorafgaand aan het optreden.

Enkele malen ging Willem mee als begeleider wanneer hij vrij was en ik hem niet had geboekt als geluidsman. Ik was dan geboekt door een boekingskantoor of organisator die mij heeft weten te overtuigen dat er goed geluid aanwezig was. Willem ging met zijn imposante verschijning naast zo’n geluidsmannetje staan en niet zelden deed die een stapje opzij en stond Willem achter de knoppen. Een optreden op een personeelsfeest van MC Donalds in Deventer en een optreden voor het verplegend personeel van het Deventer Ziekenhuis schieten mij te binnen waar dit gebeurde. Mede dankzij DKW weer een goed optreden gehad. Ik heb een tijd een boekingskantoor uit Deventer gehad vandaar dat ik een periode had dat ik veel optrad in Deventer.

Willem en ik hebben veel leuke anekdotes samen meegemaakt waaronder een ontmoeting met geluidstechnicus annex dj Flippie (gefingeerde naam die hetzelfde bekt). Flippie zou mijn geluid doen met een karaoke kinderfeestsetje, althans daar leek het op. Deze jongen nam zichzelf heel serieus en wij waren eigenlijk not amused met zijn apparatuur en ook niet met deze knaap. Om deze ervaring hebben we later vaak gelachen. Toendertijd konden we er niet om lachen trouwens. Het betrof een optreden op een groot Nederlandstalig feest met Nationaal bekende artiesten waar ik de aftrap moest doen en Flippie mijn geluidsman was. De andere artiesten hadden eigen geluidsmensen met eigen apparatuur. Uiteindelijk lag het aan mijn boekingsmanager die de boel slecht had geregeld en een paar centen wilde besparen op de kosten van mijn geluid. Willem redde mijn optreden door achter de knoppen van het apparaat van Flippie te gaan staan om en er nog verassend goed geluid uit te halen. Wij blij en Flippie blij! Les 1, vertrouw nooit op een boeker of organisator als het gaat om geluid maar op je eigen geluidsman.

Willem en ik hebben veel optredens gedaan waaronder hele grote maar ook veel kleintjes. Ik heb opgetreden op zomerfestivals (meerdere malen Stratenfestival, Stoppelhaene, Meerpaaldagen etc.) en op verjaardagsfeestjes, van concertzalen tot biljartzaaltjes (ik moet ineens denken aan café ‘De Dunne Dirk’ in Loosdecht) en van voetbalkantines tot businessclubs. Met betrekking tot één businessclub ging het ooit eens goed mis en dat was bij Go Ahead Eagles. Om te beginnen, ik heb er lang over na gedacht om daar op te treden. Mijn Deventer boekingsagent wist mij te overtuigen en Willem zei dat ik het moest doen en het kon hem ook geen biet schelen als echte ‘Blauwvinger’. PEC Zwolle supporters weten dat ‘heulen’ met de koekstad gevoelig ligt. Het was ten tijde dat Marc Overmars daar voorzitter was en nog sympathiek een handje gaf en niet zo nors keek als nu bij Ajax. Willem kreeg ruzie met de facilitair manager aldaar over de plek van het podium en het aantal decibels. Ik heb het kunnen sussen maar als blikken konden doden…Het optreden ging overigens prima en ik kreeg het entourage in beweging en goede kritieken maar we mochten er nooit weer komen en daar waren we niet rouwig om.

Willem was er ook bij toen ik in 2006 gevraagd ben door de H6 fanclub om met de originele band van Hazes “Hollywood Boulevard” op te treden in het kader van een H6 tribute in de Pepsi Stage naast de HMH in Amsterdam. Een groot podium en een indrukwekkende line up van Willeke Alberti, Nathalie – dochter van André, Arie – broer van André, Peter Beense, Mick Harren en nog wat Amsterdamse sjakies en ik zei de gek! Ook de optredens op camping De Koerberg waren legendarisch. En er schiet mij een optreden te binnen op een Holland festival op Texel. Er was ons een goed bed en een kamer beloofd en ik zou de hele avond en een deel van de nacht optreden in diverse kroegen en cafe’s op Texel. Een goed bed lijkt me dan geen overbodige luxe. Echter, er was niets geregeld en we konden onze spullen niet kwijt bij aankomst. Resoluut als Willem was, belde hij gelijk met de organisator en vertelde dat we alweer terug waren op weg naar de boot en dat er snel wat geregeld moest worden (zoals beloofd) anders gaat zanger Reinier Vegter weer naar huis. Uiteindelijk sliepen mijn vrouw Lya, Willem en ik op 1 kamer in een pension in Den Burg op twee verschillende bedden. Altijd beter dan met tig man op een grote slaapzaal in een jeugdherberg ‘in the middle of nowhere op Texel’. Het werd mij door de Zwolse zangers die mee waren en dus wel op de slaapzaal lagen niet in dank afgenomen. Ik had kapsones en stelde eisen? Ach ja, typisch Zwols een boel geproat maar vaak weinig inhoud en feitenkennis. Ik lag er niet wakker van en Willem ook niet.

Een andere grappige anekdote was een optreden in Elburg waar ik werd geboekt met andere artiesten als Dries Roelvink. Willem had zijn zaakjes goed voor elkaar en ik kende de mensen en de grote zaal in hotel De Haas in Elburg. Ik had er als een opgetreden gedaan tijdens een PEC Zwolle personeelsavond. Een geluidsmannetje van Dries kwam halverwege mijn optreden het podium op om alvast wat spullen neer te zetten voor Dries! Willem en ik waren hier niet van gediend en met zijn grote klauwen greep Willem dit mannetje effe bij zijn kraag en vertelde dat hij moest wachten en nu wegwezen! Willem heeft Dries nog zijn geluidset aangeboden dat er al stond maar neen… de grote Dries had zijn eigen geluidsbedrijf bij zich. Na mijn optreden kreeg ik een warm applaus en ik was tevreden. Daarna volgde het optreden van Dries en het geluid was dramatisch…het geluid resoneerde en de microfoon piepde en kraakte. Willem en ik stonden achter in de zaal bij het bedienende personeel en we hebben wel even hard gelachen over die uitslover uit Amsterdam en zijn gevolg. En zo kan ik nog wel doorgaan als het gaat om mijn avonturen (want dat was het) met Willem…

Het is jammer grote vriend dat er zo abrupt aan een einde aan je leven is gekomen. Ik vind het spijtig dat ik geen laatste eer aan je hebben kunnen bewijzen omdat je door omstandigheden in het zuiden van België bent gecremeerd. Je hier naar toe halen was zeer kostbaar begreep ik en geen optie. We waren de laatste jaren niet meer zo ‘close’ dus ik vond het niet gepast mij te bemoeien in deze familie aangelegenheid. Ik weet dat er meer mensen uit ‘het wereldje’ die net als ik graag afscheid van je hadden willen nemen. Er is, naar ik begreep contact geweest tussen deze en gene en er komt nog een muzikaal eerbetoon voor je Willem!

Tot dan..

Afscheid nemen bestaat niet…

18 Apr

Ik zag je voor het eerst in september 2004
Je was een overgebleven Border collie teefje uit een nestje van acht
Je ‘voldeed’ niet helemaal want je witte kraagje liep niet helemaal door
En je was een driekleur met een ietwat krullend vacht
Voor mij was je perfect en je lieve koppie daar viel ik voor

Ook thuis viel het ‘vrouwtje’ voor jou als een blok
Je mocht blijven en vanaf nu hoorde jij bij ons
Ik gaf je de naam Maxima, roepnaam Maxi en wat maakte jij mij blij
Mijn leven kreeg een nieuw impuls met heel veel energie
Dat had ik nodig toenertijd, een maatje zoals jij

Wat hebben we samen veel meegemaakt en beleefd
Ik moest je beschermen tegen grote, domme exemplaren van je eigen soort
Je had niks met honden maar wel met mensen en op kinderen was je dol
In dat opzicht was je prettig contact gestoord
Het maakte mij niet uit, want niemand weet precies hoe het hoort

Vanaf het begin heb ik je geleerd dat ik dacht wat goed was
Je luisterde als geen ander en het liefst deed je wat ik zei
Stokken en ballen waren je speeltjes en je uithoudingsvermogen was fenomenaal
Als je eenmaal ging hield geen hond je bij
En zag je een kat of een haas dan ging je weer aan de haal
Totdat ik het goed vond allemaal

Je werd een karaktervolle, trouwe en stabiele hond
Voor geen hond was je meer bang en soms liet jij je tanden zien
Je werd het alfavrouwtje in de roedel bij het dierenpension
Soms een corrigerende bijt, maar meestal een en al vriendelijkheid
En op enig moment plaste je zelfs als een mannetje terwijl je anders kon

De jaren kwamen en gleden onbewust voorbij
Soms ging je mee op korte vakanties en als we konden namen we je altijd mee
En elke ochtend stond je weer op met goede moed en kwispelde je blij
Je denkt dat dit eeuwig duurt maar dat is natuurlijk niet de realiteit
Na 10 jaar en 7 maanden (eind maart 2015) werd/was je ernstig ziek

Dit kwam als een klap en dit verwacht je niet
Tot op het laatst heb jij je waardig gedragen en bleef je opgewekt
Je laatste twee weken ging je heel snel hard achteruit en echt slapen deden we niet
Het was dinsdag 14 april 2015 om 19:00 toen we besloten je te laten gaan
Je was snel vertrokken, moe gestreden en gelaten
Dag vriendje, lieverd mijn trouwe maat
Op de eeuwige jachtvelden is waar je nu rent en iedereen achter je laat…..

1 Maxi-statiefoto
17

FOTO ALBUM http://www.mijnalbum.nl/Album=7HT8C4OE#ZENJFPCX

Jezusmina!

6 Apr

Heeft u ook zo genoten van ‘The Passion’ van de publieke omroep? Ik heb bewust niet gekeken maar meer genoten van de reacties op twitter #TP2015 en de commentaren links en rechts. Het is een feit, Pasen is net zo commercieel geworden als Kerst. Niet alleen vreten we ons helemaal ongans, ook moet er massa vermaak zijn voor het volk. Het past in de Romeinse traditie. U weet wel, het volk dat nomaden en joden opjaagde en Jezus Christus vermoorde.

Jezus is opvallend populair onder de atheïsten. We mogen zeggen dat Jezus een cultheld is geworden nu de plebs hem hebben omarmd. Het was voor mij een verrassing en een teleurstelling tegelijk dat Danny de Munck in 2012 de rol van Jezus vertolkte. Op dat moment heb ik vraagtekens gezet bij de bedoeling van ‘The Passion’ als event. Ofwel, ik ben afgehaakt. Het moet niet gekker worden, Ciske de rat als Jezus:-).

Maar nu even alle gekheid op een stokje. Waar het mij omgaat is dat BN-ers alles eraan doen om ‘in beeld te zijn en te blijven’. Je moet toch minimaal een ambassadeur zijn van een stichting van een ernstige spierziekte of kinderkanker anders tel je niet meer mee. Ik weet het, dit is nogal een uitspraak. Lieve mensen, bekende Nederlanders kunnen toch ook hun diensten aanbieden aan goede doelen stichting zonder dat de media daar iets van meekrijgt? Het leed hoeft toch allemaal niet zo uitgevent te worden? Wat ik als absoluut dieptepunt ervaar is ‘Johnny de Mol goes down’. Bij Johnny jr en sr gaat niets down maar up. Het gaat de ‘Molletjes’ om de kijkcijfers en de poet en het doel heiligt de middelen? Soms denk ik weleens: ‘mens erger u niet, verbaas u slechts’. Ik doe mijn best maar het lukt niet altijd.

Mijn boodschap als semi-Christen is: beleef de Christelijke feestdagen wat ingetoger en soberder als je het echt wilt ervaren. Verdiep je in het verhaal en de diepere boodschap. Geloof me, in het jaar 0 en 33 waren er respectievelijk geen Kerstdiners of overdadige Paasbrunches. Laats staan muziekfestivals en/of auto- en meubel Paasshows. Droog brood was er wel genoeg enzo.

Als ik wat meer tijd heb zal ik wat meer nuance aanbrengen in deze boodschap. De kern van de boodschap blijft hetzelfde. Ga wat leuks doen met de feestdagen, geniet van je vrije dag en mag het een beetje minder aub…