Archive | April, 2015

Afscheid nemen bestaat niet…

18 Apr

Ik zag je voor het eerst in september 2004
Je was een overgebleven Border collie teefje uit een nestje van acht
Je ‘voldeed’ niet helemaal want je witte kraagje liep niet helemaal door
En je was een driekleur met een ietwat krullend vacht
Voor mij was je perfect en je lieve koppie daar viel ik voor

Ook thuis viel het ‘vrouwtje’ voor jou als een blok
Je mocht blijven en vanaf nu hoorde jij bij ons
Ik gaf je de naam Maxima, roepnaam Maxi en wat maakte jij mij blij
Mijn leven kreeg een nieuw impuls met heel veel energie
Dat had ik nodig toenertijd, een maatje zoals jij

Wat hebben we samen veel meegemaakt en beleefd
Ik moest je beschermen tegen grote, domme exemplaren van je eigen soort
Je had niks met honden maar wel met mensen en op kinderen was je dol
In dat opzicht was je prettig contact gestoord
Het maakte mij niet uit, want niemand weet precies hoe het hoort

Vanaf het begin heb ik je geleerd dat ik dacht wat goed was
Je luisterde als geen ander en het liefst deed je wat ik zei
Stokken en ballen waren je speeltjes en je uithoudingsvermogen was fenomenaal
Als je eenmaal ging hield geen hond je bij
En zag je een kat of een haas dan ging je weer aan de haal
Totdat ik het goed vond allemaal

Je werd een karaktervolle, trouwe en stabiele hond
Voor geen hond was je meer bang en soms liet jij je tanden zien
Je werd het alfavrouwtje in de roedel bij het dierenpension
Soms een corrigerende bijt, maar meestal een en al vriendelijkheid
En op enig moment plaste je zelfs als een mannetje terwijl je anders kon

De jaren kwamen en gleden onbewust voorbij
Soms ging je mee op korte vakanties en als we konden namen we je altijd mee
En elke ochtend stond je weer op met goede moed en kwispelde je blij
Je denkt dat dit eeuwig duurt maar dat is natuurlijk niet de realiteit
Na 10 jaar en 7 maanden (eind maart 2015) werd/was je ernstig ziek

Dit kwam als een klap en dit verwacht je niet
Tot op het laatst heb jij je waardig gedragen en bleef je opgewekt
Je laatste twee weken ging je heel snel hard achteruit en echt slapen deden we niet
Het was dinsdag 14 april 2015 om 19:00 toen we besloten je te laten gaan
Je was snel vertrokken, moe gestreden en gelaten
Dag vriendje, lieverd mijn trouwe maat
Op de eeuwige jachtvelden is waar je nu rent en iedereen achter je laat…..

1 Maxi-statiefoto
17

FOTO ALBUM http://www.mijnalbum.nl/Album=7HT8C4OE#ZENJFPCX

Advertisements

Jezusmina!

6 Apr

Heeft u ook zo genoten van ‘The Passion’ van de publieke omroep? Ik heb bewust niet gekeken maar meer genoten van de reacties op twitter #TP2015 en de commentaren links en rechts. Het is een feit, Pasen is net zo commercieel geworden als Kerst. Niet alleen vreten we ons helemaal ongans, ook moet er massa vermaak zijn voor het volk. Het past in de Romeinse traditie. U weet wel, het volk dat nomaden en joden opjaagde en Jezus Christus vermoorde.

Jezus is opvallend populair onder de atheïsten. We mogen zeggen dat Jezus een cultheld is geworden nu de plebs hem hebben omarmd. Het was voor mij een verrassing en een teleurstelling tegelijk dat Danny de Munck in 2012 de rol van Jezus vertolkte. Op dat moment heb ik vraagtekens gezet bij de bedoeling van ‘The Passion’ als event. Ofwel, ik ben afgehaakt. Het moet niet gekker worden, Ciske de rat als Jezus:-).

Maar nu even alle gekheid op een stokje. Waar het mij omgaat is dat BN-ers alles eraan doen om ‘in beeld te zijn en te blijven’. Je moet toch minimaal een ambassadeur zijn van een stichting van een ernstige spierziekte of kinderkanker anders tel je niet meer mee. Ik weet het, dit is nogal een uitspraak. Lieve mensen, bekende Nederlanders kunnen toch ook hun diensten aanbieden aan goede doelen stichting zonder dat de media daar iets van meekrijgt? Het leed hoeft toch allemaal niet zo uitgevent te worden? Wat ik als absoluut dieptepunt ervaar is ‘Johnny de Mol goes down’. Bij Johnny jr en sr gaat niets down maar up. Het gaat de ‘Molletjes’ om de kijkcijfers en de poet en het doel heiligt de middelen? Soms denk ik weleens: ‘mens erger u niet, verbaas u slechts’. Ik doe mijn best maar het lukt niet altijd.

Mijn boodschap als semi-Christen is: beleef de Christelijke feestdagen wat ingetoger en soberder als je het echt wilt ervaren. Verdiep je in het verhaal en de diepere boodschap. Geloof me, in het jaar 0 en 33 waren er respectievelijk geen Kerstdiners of overdadige Paasbrunches. Laats staan muziekfestivals en/of auto- en meubel Paasshows. Droog brood was er wel genoeg enzo.

Als ik wat meer tijd heb zal ik wat meer nuance aanbrengen in deze boodschap. De kern van de boodschap blijft hetzelfde. Ga wat leuks doen met de feestdagen, geniet van je vrije dag en mag het een beetje minder aub…