Image

Vier je tieten!

27 Jan

BRITAIN-MEDIA-MODEL
Een column van Marianne Zwagerman

Freddy Heineken nam geen vrouwen aan, tenzij ze bloedmooi waren.

Geen ambitieuze (zaken) vrouw maakt zich nog druk over zo’n stukje. De emancipatie is afgerond. De hoofdredacteur van het zakenblad Quote is nota bene zelf een lekker blond wijf. Het glazen plafond bleek een hoax. Vrouwen kunnen tegenwoordig alles bereiken wat ze willen. Dat wil zeggen, in westerse landen. Hier. Maar ook in de UK bijvoorbeeld.

Daar was vorige week weer commotie over de blote borsten op pagina drie (page3 girls) van The Sun. Even leek Rupert Murdoch, de bejaarde rechts-radicale eigenaar van The Sun te zwichten voor de jarenlange protesten van feministen die nog niet doorhebben dat de oorlog waar zij nog in vechten al lang voorbij is. Maar na twee dagen afwezigheid doken de tieten gelukkig weer op. Gelukkig ja, want ik denk we juist nu meer dan ooit bloot nodig hebben in de krant.

Kranten zijn dragers van onze westerse cultuur en beschaving. Een beschaving waar bloot al lang samen gaat met alle andere dingen waar wij hier in vrijheid van genieten. De enige manier om je te wapenen tegen mensen die jouw beschaving om willen duwen en jouw vrijheid in willen perken is precies te blijven doen wat je deed. Niet dat eindeloze meehuilen met mensen met een vergrote slachtofferklier.

Zo’n tv uitzending over vrijheid vorige week bij de NPO slaat natuurlijk nergens op. Preaching to the choir. De wannabe jihadisten en andere radicaliserend tuig hebben de NPO niet geprogrammeerd op hun afstandsbediening. Die kijken niet naar Wie is de Mol. Ze zijn de mol. Met hun schotels vanuit Bos en Lommer gericht op Arabische zenders die aan de lopende band propaganda verspreiden.

Laten wij er vooral tegenover zetten waar we jaren voor streden. Je kunt hier als vrouw alles bereiken. En je mag ook nog steeds alleen maar een lekker wijf zijn als je daarvoor kiest. Hup, met je tieten in de krant. Een deel van die pagina drie meisjes boerde trouwens bijzonder goed. Katie Price woont bijvoorbeeld op een zelf bij elkaar verdiend landgoed waar menig CEO alleen maar van kan dromen.

Vier je vrijheid! En vier je tieten!

Advertisements

Dromen mag

7 Nov

Bordercollies draafden achter schapen op het uitgestrekte veld
Mooie plaatjes heb ik hier geschoten en menigeen stond versteld
Een reigerkolonie maakt ook dit jaar nog haar nest
In het bosje bij Zandhove, dat er nog rest
Eekhoorns zie je op sommige dagen de boom inschieten
Om hier te mogen wandelen is elke keer genieten
Vorig jaar vertoefde hier nog regelmatig een ooievaar
Volgend jaar taalt hier geen mens meer naar
Een buizerd vliegt nog steeds hoog in de lucht
Maar de hazen en konijnen zijn grotendeels gevlucht
Al deze dieren zag ik regelmatig in dit unieke stukje natuur
Maar dat vertrouwde beeld is nog slechts van korte duur
Er staat een groot reclamebord dat zegt dat ‘dromen mag’!
Ik zie machines, een bouwkeet even kort een beeldverslag
De mens heeft zijn visitekaartje weer eens afgegeven
Dromen mag, maar was het daar maar bij gebleven
Nieuwe mensen zorgen straks voor een drukte van belang
De dieren zullen erdoor verdwijnen ben ik bang
Het boerenpad is deels al weg en voorgoed geasfalteerd
Op de nieuw aangelegde invalsweg staan al auto’s geparkeerd
De omgeving van de Oude Mars met haar monumentale boerderij
Was een unieke biotoop als ware het een levend schilderij
Het valt mee hoor ik mensen zeggen die geen oog hebben voor natuur
Er komen mooie villa’s ervoor terug, maar de prijs is duur
Een paar kavels zijn verkocht, maar het merendeel is nog vacant
Blinde ambities hebben het weer gewonnen van het gezond verstand
Het boerenland met bossen erom heen was een erfenisje van weleer
Verpatst door de gemeente Zwolle aan de welgestelde mevrouw en/of meneer
Ik fiets weer verder en gelukkig heeft mijn hond niets door
Ik kan het ook niet helpen, ik heb er ook geen woorden meer voor

Reinier Vegter

(maart 2011, gedicht over Villapark ‘Dromen mag’ op de Oude Mars te Zwolle-Zuid)

Lekker bakkie!

7 Oct

(geplaatst in de Swollenaer d.d. 6-10-2014)

Zwolle heeft er een koffiehuis bij. Afgelopen zaterdag gelijk een cappuccino gescoord bij de nieuwe vestiging van Starbucks. De keuze in soorten koffie met verschillende smaken is voor mij een beetje ´too much´. Ik moest ineens denken aan een citaat uit de film Forrest Gump: “Life is like a box of chocolates, you never know what you gonna get. Inderdaad, als liefhebber van koffie weet je nooit wat je voorgeschoteld krijgt. Niet zozeer in Zwolle want bij diverse horecagelegenheden kun je een goede kop koffie of cappuccino scoren. Als je onderweg bent wordt het al lastiger. Tankstations hebben automaten waar van alles uitkomt en ze durven gerust € 1,5 of meer te vragen en vaak is het een matig bakkie bittere troost met melk geschuim. Op vakantie wordt het nog lastiger. Zeker in de toeristische gebieden in Zuid-Europa is een cappuccino vaak een grote teleurstelling. Italie uitgezonderd. Naast aroma en temperatuur is de grootte van het kopje voor mij ook bepalend voor de smaak. Als ik een soepkom met koffie voorgezet krijg haak ik af. Ik bestel liever twee kleine kopjes dan één grote. En wat dacht u van het melkschuim? Soms is het al ingezakt voordat je een slokje neemt. In het ergste geval krijg je een klodder slagroom in je koffie als je vraagt om een cappuccino. Ook deze zomer hebben we dat in Portugal mogen ervaren. In de mondaine badplaats Vilamoura was het wel weer genieten geblazen en niet alleen van het uitzicht. We kwamen terecht op het lounge terras van de Portugeze oud-international Luis Figo. Voor weinig een goede cappuccino gehad, heerlijk! Ik zie dat mijn koffie op is en ik kijk nog even op de koffiekaart van Starbucks. Tja, wat een boer niet kent dat vret ie niet. Kortom, ik neem nog een van hetzelfde, Cheers!

De beer is los!

8 Aug

Moeten we sancties nemen tegen Rusland? Ja, het gedrag van Rusland (lees Poetin) kunnen we als moderne beschaving niet langer meer tolereren. Poetin heeft een totaalregime om zich heen gecreëerd met ja-knikkers waar alleen zijn mening nog telt en de gewone man wordt dom gehouden door de staatstelevisie. Andere meningen en opvattingen worden niet getolereerd en zelfs hardhandig de kop ingedrukt. Lees het verhaal van zakenman Michail Chodorkovski en de rillingen lopen u over de rug. Tot zover zou je kunnen zeggen dat dit Binnenlandse aangelegenheden zijn en dat wij er ons niet mee moeten bemoeien. Maar dat er zaken gebeuren binnen het Kremlin die het daglicht niet kunnen verdragen is wel duidelijk. Overigens gebeuren dit soort politieke spelletjes ook in Europa en in de Verenigde Staten maar op minder grote schaal en minder opzichtig. Maar waar macht is, daar is ook corruptie.

Al jaren is ergernis over de rol die Rusland op het wereldtoneel in conflicten speelt. Bijvoorbeeld het binnenvallen in Georgië in 2008, het structureel blokkeren (vetorecht) van VN resoluties tegen Syrië, het stelselmatig wapens leveren via achterdeuren in brandhaarden in de wereld en zo kunnen we nog wel doorgaan. Het binnenvallen van De Krim was de druppel die de emmer deed overlopen. Dit was wederom een schending van het verdrag van Genève door het niet erkennen van landsgrenzen van soevereine staten. Het neerhalen van vlucht MH17 betekende dat de Internationale gemeenschap zich niet meer kan verschuilen achter woorden maar sancties moet nemen. We kunnen niet anders willen we onze normen en waarden die we Internationaal hebben afgesproken nog serieus nemen!

Is het verstandig om sancties af te kondigen tegen Rusland? Nee, het is niet verstandig maar we zijn het moreel verplicht tegen hen die onderdrukt worden en gevallen zijn in de strijd tegen dit regime. Of dit het middel is om Rusland op andere gedachten te brengen vraag ik me af? Vergeet niet dat Rusland andere normen en waarden heeft dan wij in het Westen en zeker in Nederland. Hun hardvochtigheid en starheid (zeg maar barbaars gedrag) hebben we gezien in Oekraïne en hoe men omging met de gevallenen en de nazorg op de crashsite. Weliswaar waren hier de separatisten de baas maar overal zagen we hand van Poetin hierin. De vraag is: krijg je Rusland op de knieën? Nee, daarvoor is het te land te groot, te sterk en te trots. We zien wel dat de beurzen in Rusland in het rood duiken, de roebel in waarde daalt en er een serieuze kapitaal vlucht is uit Rusland als gevolg van de sancties. Ook al ziet het er niet goed uit voor Poetin, een kat in nauw (en zeker een Russische) maakt rare sprongen!

Tot slot ben ik wel van mening dat nu we unaniem zijn in het afkeuren van het gedrag van Rusland/Poetin in de vorm van economische sancties we ook schouder aan schouder moeten staan om de effecten die het heeft voor de Staat en de Nederlandse ondernemers met elkaar te dragen. Rusland heeft een totaal importverbod afgekondigd op producten uit de EU van groente, fruit, vis, vlees en zuivel. Hiermee raakt hij de VS en vooral de EU maar ook zijn eigen burgers! Voor Nederlandse ondernemers moeten er compensatie komen. We moeten solidair zijn met elkaar want de volgende keer treft het jezelf op een of andere manier. Met een tijdelijke belastingvehoging om de schade te compenseren heb ik geen moeite mee. Mijn mening is wel, dat nu er een statement is gemaakt we weer met Rusland in gesprek moeten om te zorgen dat deze sancties van tafel gaan en om te komen tot een soort omgangsregeling. Waar het nu omgaat is, wie is in deze kwestie de verstandigste!?

Er komen spannende tijden aan en hopelijk houden we allemaal het hoofd koel. Een WO III heeft niemand wat aan. Mijn gevoel zegt dat Poetin daar schijt aan heeft en hij graag zijn naam in de geschiedenis boekjes wil zien in het rijtje Lenin, Stalin en Poetin. Kortom, de (Russchische) beer is los en wie houdt hem in bedwang?

До́брый день (goedendag)

Een schril contrast

29 Jul

Een schril contrast (geplaats in De Swollenaer d.d. 28 juli 2014)

Of ik een column wilde schrijven. Ik had een paar dagen geleden wat woorden op papier gezet maar die tekst kan de prullenbak weer in. Niet omdat het geen goed verhaal was maar het gaf geen pas met wat er de afgelopen dagen is gebeurd. We schrijven woensdag 23 juli 2014 en het is een stralend blauwe zomerdag. Althans, zo lijkt het. Toch voelt het alsof er een onzichtbare grauwsluier over alles en iedereen heen hangt. Een gevoel van onbehagen dat niet past bij deze dag, die een onbekommerde vakantiedag zou moeten zijn. Er is een ramp gebeurd, zeg maar gerust een aanslag. Vlucht MH17, op weg naar Kuala Lumpur met aan boord mensen die op vakantie gingen, mensen die familie wilden bezoeken, mensen die op doorreis waren, werd op donderdag 17 juli 2014 boven Oekraïne uit de lucht en uit het leven geschoten. Het gevoel van verdriet, machteloosheid, onbegrip en woede die door deze aanslag omhoog kwam, was begrijpelijk. Deze emoties werden versterkt door de tv-beelden van wat er op de crashsite gebeurde en wat er niet gebeurde. De houding van de aanwezige gezaghebbers die geen menselijkheid toonden en liever oorlog wilden voeren dan hulp bieden, stuitte ons allen enorm tegen de borst. Ik kan me niet voorstellen hoe iemand zich moet voelen die een kind, familielid of vriend is verloren. Het zal enige tijd duren voordat we deze gruwelijke aanslag een plek kunnen geven. Voor sommigen zal het nog lang een open wond blijven die hopelijk door de tijd enigszins geheeld kan worden. Ik kan er nog heel veel woorden aan besteden maar ik heb denk ik genoeg gezegd. Eigenlijk is dit geen column maar mijn manier om mijn oprechte deelneming te betuigen. Woensdag was een dag van Nationale rouw in verband met de herdenking van hen die omgekomen zijn in de vliegramp MH17. Om 16:00 waren we allemaal een minuut stil. Hopelijk wordt deze stilte langzaam doorbroken door het geluid van leven. Want het leven gaat door ook al lijkt alles daar nu even in een schril contrast mee te staan. Sterkte…

De Oranjekoorts is over!

10 Jul

Wekenlang waren we in vervoering geraakt door het Nederlands elftal. Na de eerste poulewedstrijd tegen Spanje (5-1) kregen we weer een (oranje) kleur op onze wangen. De Van Gaal trein kwam op stoom!

In de poulefase rolden we ook over Australië en Chili heen. Toen kwam de heroïsche strijd in de achtste finale tegen Mexico in Fortaleza onder tropische omstandigheden. We wonnen van het zeer sterk spelende Mexico. Mede dankzij het acteertalent van Robben en een benutte penalty in de 94e minuut door Huntelaar denderde de Oranje trein door. Vervolgens beleefden we een zinderende kwartfinale tegen Costa Rica waar de bal er maar niet in wilde. Paal, lat en doelman stelden het verdict van Costa Rica uit. Uiteindelijk na een perfecte strafschoppen reeks van Oranje met een debuterende Tim Krul die koud van de bank was en zo even twee penalty’s stopte werden we halve finalist. We gingen collectief uit onze plaat! Van Gaal werd genialiteit toegedicht en de wereldtitel lonkte. Zou het dan toch nog kunnen gebeuren? En zouden we dan ook af kunnen rekenen met die oude WK trauma’s van 1974 en 1978 in dit tournooi? In de nacht van woensdag 9 juli 2014 op donderdag 10 juli 2014 luidde het antwoord nee!

Nederland trof Argentinië in de halve finale. Na een weinig inspirerende 90 minuten waarin Nederland de bovenliggende partij was kwam er een verlenging en vervolgens strafschoppen. Ron Vlaar nam de eerste en miste. Eh, deze zet begreep ik even niet Louis? Ik bedoel Ron Vlaar de eerste penalty? Ok, hij speelde een prima wedstrijd maar de eerste penalty laten nemen. Tja, en toen stak de penalty stress weer op en miste nota bene mijn held Wesley Sneijder en wat er daarna gebeurde deed er niet meer toe. In een paar minuten kregen we even een moodswing voor onze kiezen van heb ik jou daar. Van trots naar twijfel en van teleurgesteld naar boos en toch ook weer meevoelend met dit sympathieke team. Waarbij opgemerkt dat Dirk Kuyt, de publiekslieveling werd omdat die alle posities kon bespelen (met tomeloze inzet) waardoor Van Gaal nog beter kon schaken met zijn opstelling. Resumerend, we moeten Van Gaal en de spelers een dikke voldoende geven. Wie had dit resultaat van te voren verwacht? Toch wil ik een kleine kanttekening zetten Louis… Is jouw voorliefde voor Van Persie, die een zeer matig tournooi speelde (op de wedstrijd tegen Spanje na) ons noodlottig geworden? Had je niet wat vaker je oogappel moeten wisselen of uit de basis moeten houden om Huntelaar eerder te brengen die in bloedvorm bleek tegen Costa Rica een eerlijke kans te geven? Hadden we misschien …..ach, laat ook maar. Ok, niemand is perfect en je kwam al angstvallig in de buurt Louis.

Resumerend, ik heb een mooi WK beleefd en interessante wedstrijden en uitslagen gezien. Wat mij betreft wordt ‘die Mansschaft’ wereldkampioen. Waarom? Omdat ze nimmer despereren!

Oranje, zonder franje!

8 Jul

Het is alweer een tijdje gelden dat ik een blog heb geschreven.

Niet dat ik niets te melden had maar soms is spreken zilver en zwijgen goud. Er was wel genoeg om me over op te winden kan ik u vertellen. De onthullingen van Sylvie’s stiekeme seksleven bleef de media beroeren. En voormalig vriendin van Sylvie, babe Sabia waar Rafael van der Vaart het mee doet was headline nieuws in de glossy blaadjes. Ach, zolang er maar plaatjes bij de berichtgeving werden geplaatst ging het nog wel. En tot slot hebben we allerhande strandkiekjes voorbij zien komen van celebraties ‘all over the globe’, die graag hun stevig getrainde borstjes, buikjes en billen en strak getrokken gezichten wilden showen aan het nieuwsgierige voetvolk. Opwinding genoeg maar ook ergernis. Met name het heerschap Van Gaal en de manier waarop hij het Nederlands elftal klaarstoomde voor het WK. Het is maar een kleine stap van voetbalvrouw naar Oranje:-).

Ik heb me kapot geërgerd hoe Van Gaal bleef hameren op Wesley Snijders fysieke gezondheid in de voorbereiding naar het WK die helemaal ok bleek! Ook het voortrekken van Van Persie die matig presteerde als spits en telkenmale Van Gaal’s voorkeur kreeg boven bijvoorbeeld Huntelaar. Verder het geëxperimenteer op het middenveld en in de achterhoede boezemde weinig vertrouwen in. In mijn optiek was Van Gaal bezig met ego’s af te branden en zag ik weinig van een coach die bouwde aan het groepsproces. Ook de oefenpotjes tegen Ecuador en Ghana hadden wat mij betreft niet gehoeven. Kortom, in mijn WK poule op het werk ging Oranje erin de poulefase al uit.

En toen was het vrijdag 13 juni tegen Spanje (W5-1) en vervolgens Australie, Chili, Mexico en Costa Rica en zag de wereld er opeens anders uit. Oranje is favoriet en Van Gaal wordt gezien als een genie om zijn ‘nieuwe’ systeem van 5-3-2 en onvoorspelbare wissels die fantastisch uitpakten. Om maar te zwijgen van de keeperswissel in de kwartfinale tegen Costa Rica! Mensen, er is geschiedenis geschreven door Oranje en WE staan in de halve finale tegen Argentinie de dato woensdag 9 juli 2014.

Zo zien we maar weer, het kan verkeren. Net wanneer we begonnen te verzuren zijn er toch mensen die erin zijn blijven geloven. De aanhouder wint dus toch! Kuyt, Sneijder en Robben zijn daar vleesgeworden voorbeelden van. Hopelijk kan ik aanstaande zondag een vervolg column schrijven over de zegetocht van Oranje door Brazilie:-)

Ik zeg: Copa munidal de Hollanda!